By j on maart 30th, 2013 in ikvergisme with 0 Comments
Soms, als ik denk aan hoe ik dingen voor me zag toen ik jong was, ontkom ik niet aan de gedachte dat er steeds iets tussen lijkt te zijn gekomen. Het vertrouwen dat ik had in mijn rol en betrokkenheid bij grootse en meeslepende gebeurtenissen nam steeds en bijna onmerkbaar met kleine, verwaarloosbare stukjes af, maar terugkijkend is het geen klein stukje meer, maar klonterde al die kleine stukjes samen tot een groot geheel, groter dan wat er over is. Alsof je binnenkomt op een groot feest, de bar aan de andere kant van de zaal ziet, er recht opaf denkt te gaan, maar merkt dat je, na je door de mensenmassa geworsteld te hebben, bij de toiletten of de nooduitgang bent, en helemaal niet bij de bar.