Er komt een dag waarop alles wat ik denk over denken, over wat anderen hebben bedacht om dingen onder woorden te brengen, uitgeprobeerde perspectieven en zelfopgelegde beperkingen samenkomen tot een zin, een alinea, een boek desnoods – waarin iets duidelijk wordt. Een gevoel wat we allemaal kennen, al is het misschien maar een kleintje, maar ik voel aan mijn water dat er iets ligt, hieronder. De metaaldetector piept zachtjes en ik graaf. Voorlopig zal het modder zijn, maar wie weet wat er onderligt. Houd vertrouwen. Wat kunnen we anders nog dan dat?

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Copyright 2013 ikvergisme // Aangedreven door WordPress