reader

Drs. P spookt door mijn hoofd. “Als ze slaapt, zegt ze dat ze droomt van mij, hoe ik, met een ander vrij, als ze slaapt”.

Ze snurkt zacht als ze slaapt. Áls ze slaapt, want dat wil slecht lukken. Zorgen, tobsels, wij.

Als ze slaapt draait ze met buik, billen en benen een soort rondjes, alsof ze veel voorzichtig een kuil aan het graven is om in te liggen, als een duitser aan zee. Een woelmeisje noemde ik haar. Ze vond het niet erg. Beter dan toen ik haar punteslijper noemde. Wat natuurlijk ook nergens op sloeg.