reader

Een van de fundamentele eigenschappen van perspectief is dat er niet 1 plek is van waaraf elk perspectief zichtbaar is. Daaruit volgt dat het zoeken naar die plaats bij voorbaat zinloos is, of tenminste niet volbrengbaar. Dat wil zeggen: je kan proberen perspectieven te inventariseren, maar net zoals een vakantiefoto’s slechts kort het gevoel van een zwoele Spaanse zomeravond kunnen terugbrengen, zo is een geïnventariseerd perspectief iets anders dan een ervaren perspectief. Natuurlijk kan het zinvol zijn een beslissing of een afweging te baseren op een aantal mogelijke situaties of scenario’s, daar wil ik geen tegenstander van zijn. Maar het lijkt me wel dat je je daarbij moet blijven bedenken dat je binding met elk extra perspectief verdunt. Maar misschien is dat te grofmazig.