Een van de redenen waarom ik zo droevig kon zijn als we samen waren is het besef dat alle verbeteringen die ik mezelf voorhield te zullen ervaren zodra ik een vriendin zou hebben lieten op zich wachten. Ik werd niet zomaar een blijer, leuker en zekerder mens. Mijn baan was nog steeds gewoon mijn baan. Mijn huis was nog steeds gewoon mijn huis. Ik was nog steeds mezelf, alleen met een vriendin, in plaats van zonder een vriendin. Ik ga blijkbaar akkoord met een heleboel zolang ik mezelf voor kan houden dat het gebrek aan plezier in mijn leven voortkomt uit een onvermogen iemand bij me te willen laten zijn. Maar als ik die troef kwijt ben, als ik iemand zo gek heb gekregen, dan heb ik geen excuus meer om me neer te leggen bij wat me niet zint. En dan merk ik dus opeens meer dan ik dacht dat ik bepaalde dingen, aan mezelf, met mijzelf, helemaal niet wil zoals ze zijn. En dan heb ik niks om me achter te verschuilen. Niks om de schuld te geven\u2026. Dat wil zeggen: dan ga ik jou de schuld geven. Dan wordt ik knorrig en somber. Dan verwacht ik van je dat je me elke avond wil bespringen, omdat ik me dat zo had voorgesteld. Omdat ik dacht dat \u2018mijn vriendin\u2019 het beste in mij boven zou halen. Ik had bedacht dat ik bepaalde dingen niet leuk vind omdat ik, zonder vriendin, niet mijn optimale zelf ben, en dat ik MET vriendin een soort beter versie van mezelf zou worden, die grote stappen voorwaarts zou maken. En als dat niet gebeurt, dan ga ik wroeten in de relatie, in jou, omdat het alternatief (wroeten in mijzelf) angstaanjagend is. Ik doe alsof, maar eigenlijk ga ik niet aan wat er aan te gaan is: ik vind mezelf niet leuk, ik vind mijn leven niet leuk, ik vind leven niet leuk. Alles is zwaar en moeilijk en tegen mij. Zo voel ik dat. En daar kan jij nooit van winnen.<\/p>\n
En waarom voel ik me zo? Als ik dat nou eens wist\u2026.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Een van de redenen waarom ik zo droevig kon zijn als we samen waren is het besef dat alle verbeteringen die ik mezelf voorhield te zullen ervaren zodra ik een vriendin zou hebben lieten op zich wachten. Ik werd niet zomaar een blijer, leuker en zekerder mens. Mijn baan was nog steeds gewoon mijn baan. […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-179","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-uncategorized"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.ikvergisme.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/179","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.ikvergisme.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.ikvergisme.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.ikvergisme.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.ikvergisme.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=179"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.ikvergisme.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/179\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":180,"href":"https:\/\/www.ikvergisme.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/179\/revisions\/180"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.ikvergisme.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=179"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.ikvergisme.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=179"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.ikvergisme.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=179"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}